menu

UHasselt


Nieuws

Universiteit Hasselt - Knowledge in action

< OVERZICHT

UHasselt, nu ook in Hasselt!    20 sep 2012

20 sep 2012

Op de drempel van een nieuw academiejaar zet de Universiteit Hasselt écht voet op Hasseltse bodem. Donderdag 20 september is de nieuwe ‘stadscampus’ – met in het hart de Oude Gevangenis – officieel geopend. “Het is zonder meer een historisch moment voor de UHasselt”, zegt rector Luc De Schepper. “Een campus in de binnenstad en een volledig nieuwe faculteit Rechten met bijna 1000 studenten: het zijn twee mijlpalen in de uitbouw van de Limburgse universiteit.”

Met de Oude Gevangenis krijgen de rechtenstudenten een wel heel speciale eigen stek. Op de plaats waar vroeger veroordeelden hun straf uitzaten, zullen anno 2012 advocaten, juristen en magistraten in spe les volgen en studeren.
Nu die transformatie van gesloten instelling tot open huis een feit is, is het misschien moeilijk te geloven dat de Universiteit Hasselt geen vreugdesprongetje maakte toen ze in 2006 hoorde dat de ‘stadscampus’ onderdak zou krijgen in de negentiende-eeuwse Oude Gevangenis. “De gevangenis was een donker, oud, vochtig en totaal ongezellig gebouw”, zegt Marie-Paule Jacobs, beheerder van de UHasselt. “Onze opdracht aan architecten was om van dat gebouw een warme plek met een open karakter te maken. Een plaats waar studenten en staf elkaar kunnen ontmoeten en waar er ruimte is voor discussie.” En, niet onbelangrijk, een plek die naadloos aansluit bij het DNA van de universiteit. “We wilden ons kleinschalige onderwijs graag vertaald zien in de architectuur van het gebouw. Met weinig grote auditoria, veel ruimtes om les te geven in kleine groepen én met werkplekken waar studenten kunnen studeren en opdrachten uitvoeren.”

Studiecellen
“Als je een gebouw met zo’n rijke geschiedenis een nieuwe, eigentijdse bestemming wil geven, moet je dat doen met een groots respect voor de oorsprong van het gebouw”, zegt Philippe Vierin van het Brusselse architectenbureau noA. “Voor een architect is het altijd belangrijk om de oorsprong van een gebouw te achterhalen. In archieven gingen we op zoek naar originele plannen en tekeningen. De lay-out van het cafetaria is bijvoorbeeld op het oorspronkelijke ontwerp afgestemd.”
Die harmonieuze mix van oud en nieuw kom je eigenlijk overal in het pand tegen. In de oude directeurswoning op de eerste verdieping is nu de studentenadministratie gehuisvest. De vroegere kapel, bibliotheek, ontspannings- en bezoekersruimte hebben een nieuwe bestemming als vergaderzaal of ontvangstruimte gekregen. Het meest in het oog springen echter de studiecellen: oude cellen die zijn ingericht als werkplek voor de student. De ‘aftelstreepjes’ op de glazen deuren zijn een meer dan opvallende knipoog naar het verleden.
Buiten creëerden de architecten dan weer een eigenzinnige trappenpartij (de ‘agora’), groene koertjes en zelfs daktuinen waar de rechtenstudent – of docent – even een frisse neus kan halen. In een vorig leven was het de grote buitenplaats waar gevangenen werden ‘gelucht’.

‘Glazen’ rectoraat
De centrale administratieve diensten van de Universiteit Hasselt krijgen onderdak in een gloednieuw gebouw naast de Oude Gevangenis. Eerder werd op de site al het gebouw van de faculteit Rechten – dat in maart 2011 werd geopend – opgetrokken. Architect Philippe Vierin: “Voor het rectoraat kozen we bewust voor een totaal andere stijl. Het is een monoliet, maar de glazen gevel zorgt letterlijk voor transparantie. Het geeft niet alleen zichtbaarheid aan die toplocatie op de kleine ring. Het open karakter van dat gebouw contrasteert ook heel mooi met de beslotenheid van de gevangenis.”

Ideaalbeeld overtroffen

Met de opening van de nieuwe ‘stadscampus’ komt een einde aan vier intensieve jaren van bouwen en verbouwen. Het is het sluitstuk van de oprichting van de faculteit Rechten, het tastbare bewijs dat de UHasselt blijft groeien. “Het resultaat heeft ons ideaalbeeld ruimschoots overtroffen”, zegt beheerder Marie-Paule Jacobs. “Maar pas als de gangen zich vullen met jonge, enthousiaste studenten, ben ik echt blij. Want daarover gaat het tenslotte: dat zij zich het gebouw eigen maken, dat zij er hun thuis vinden.”