menu

UHasselt SEE


Universiteit Hasselt School of Expert Education

UHasselt SEE

Universiteit Hasselt - Knowledge in action

< OVERZICHT

Deelnemer Postgraduaat Patient Safety Nancy Steurs : "Heel blij dat ik tijd genomen heb voor deze studie"    1 dec 2016

Deelnemer Postgraduaat Patient Safety Nancy Steurs :
1 dec 2016

CONTACTPERSOON

Prof. dr. Dominique VANDIJCK

32-11-268563

dominique.vandijck@uhasselt.be


Nancy Steurs werkt sinds het begin van haar carrière in het Openbaar Psychiatrisch Zorgcentrum Geel, waarvan reeds 18 jaar als kwaliteitscoördinator. Al flink wat bagage op zak, maar toch wou Nancy meer kennis vergaren rond patiëntveiligheid. Na een voorstelling van het postgraduaat Patient Safety door de Quality & Safety Commissie vorig jaar, schreef Nancy zich meteen in.


Waarom ben je aan het postgraduaat Patient Safety begonnen? Wat verwachtte je ervan?
“Ik wou het postgraduaat graag volgen om meer kennis te krijgen van de basisliteratuur, de huidige stand van zaken omtrent patient safety en specifiek ook de psychiatrische invalshoek. Het postgraduaat heeft zeker mijn verwachtingen ingelost. Meer nog, het was een zeer geslaagd traject en ik vond het zelfs spijtig dat het was afgelopen!

Eerlijkheidshalve moet ik wel zeggen dat de combinatie van het postgraduaat met het dagelijks werk voldoende intensief was (de laatste weken heb ik alles moeten geven), maar het had wat mij betreft dubbel zo lang mogen duren. Er is zoveel te leren omtrent de problematiek van patient safety en soms wou ik nog dieper ingaan op de thematieken. Toch ben ik heel blij met de massa informatie waarover ik nu beschik en ik kan deze stapsgewijs verder verwerken en vertalen in onze werking in het OPZ Geel”. 

Kan je ons als ervaringsdeskundige een inzicht bieden over de huidige status van Patient Safety binnen de psychiatrie?

“Uit de literatuur blijkt dat het merendeel van de studies over patiëntveiligheid vooral in de algemene ziekenhuissector gebeurde en dat de studie van patiëntveiligheid in de geestelijke gezondheidszorg nog relatief jong is.

Aan de componenten van een veiligheidsmanagementsysteem dienen specifieke accenten of verfijningen toegevoegd te worden voor de psychiatrische zorg. Het gaat onder meer om de achterstand in de veiligheidscultuur, de klinische risico’s die uniek zijn voor de psychiatrische zorg vanuit de specificiteit van de patiëntenpopulatie/diagnose en vanuit de complexe interactie tussen omgeving en personeel. Daarnaast zijn er contextuele factoren die een veilige zorg hypothekeren, zoals stigmatisering; ethische spanningen tussen veiligheidsmaatregelen en rechten van de patiënt; fragmentatie van het zorglandschap met transmurale communicatieproblemen; onderfinanciering … Ook het gebrek aan valide data en beschikbare informatie over patiëntveiligheid in de psychiatrische zorg maakt dat de sector amper of niet beschikt over gestandaardiseerde definities, indicatoren en wetenschappelijke veiligheidspraktijken. Tevens blijkt dat de aandacht in het verleden vooral focuste op fysieke schade en dat emotionele en psychische schade onderbelicht zijn. Ook is het bestaande onderzoek vooral gericht op de psychiatrische doelgroep volwassenen, en is er veel minder onderzoek naar de doelgroepen ouderen en jongeren.

We hebben dus nog een weg te gaan in de psychiatrische zorgcontext. Vooral ook omdat menigen denken dat patiëntveiligheid in deze zorgsector niet zo’n vaartje loopt. Ik vind dit pijnlijk om horen, vooral in naam van alle patiënten die wel schade oplopen tijdens hun zorgproces. Cijfers uit de internationale literatuur en meldsystemen leggen immers, ook voor psychiatrie, heel wat problemen en verbeterpunten bloot. Uiteraard werken we hier al dagelijks aan, maar een versnelling hoger schakelen zou wezenlijk bijdragen tot betere patiëntenzorg. Patiëntveiligheid in de psychiatrische zorg is méér dan een afgeleide van patiëntveiligheid in de algemene zorg, en deze specificiteit dient verder uitgebouwd!

Ik kijk er dus naar uit om met de collega’s binnen de psychiatrische sector, de overheid en de zorgpartners onze safety in de psychiatrie verder uit te bouwen en samen te werken aan risicoanalyses, good practices en een adequaat meldsysteem voor de psychiatrische zorgsector.” 

Heeft het postgraduaat jou geholpen om concrete problemen/vraagstukken aan te pakken, dingen te veranderen binnen jouw organisatie?

“Absoluut! Heel belangrijk voor ons huis is dat het thema patient safety veel explicieter op de tafel is gekomen van de leidinggevenden en de raad van bestuur. Dankzij het postgraduaat werd mij echt duidelijk hoe cruciaal het leiderschap wel is voor een veiligheidscultuur, voor ondersteuning van medewerkers en voor een veilige zorg.
Daarnaast heb ik een schat aan informatie verworven van kwaliteitsvolle bronnen en documentatie om ons patiëntveiligheidsbeleid in eigen huis verder uit te bouwen.” 

Hoe was de interactie met de medestudenten, de groepsdynamiek?
Nancy straalt: “Ik vond het zalig: ik kreeg energie van de harmonie in de groep en ik genoot elke dag van het samenzijn en het leren van elkaar. Ik heb het getroffen met zo’n klasse-collega's, wow! Tijdens de les heb ik veel van hen opgestoken en na de lessen namen we tijd om na te kaarten en de stad Hasselt te ontdekken. Ik kijk er met nostalgie op terug…”

In de vierde module van het postgraduaat maken de deelnemers de vertaalslag van de theorie naar de praktijk via een kwaliteitsverbeterproject in de eigen organisatie. Hoe heb je deze Integratieproef ervaren? Hoe heeft dit bijgedragen tot jouw ontwikkeling? Neem je hieruit dingen mee die je gebruikt bij de dagelijkse uitoefening van je job?
“In mijn integratieproef wou ik eigenlijk zeer veel: een basisoverzicht geven van patient safety, de onderdelen van een veiligheidsmanagementsysteem (VMS), de doorvertaling hiervan voor psychiatrische zorg….en dit alles als onderbouw om te komen tot inzichten in hospital governance en patient safety… zodat ik uiteindelijk aanbevelingen kon maken voor onze raad van bestuur. Door de integratieproef heb ik nogmaals geleerd dat afbakenen en focussen erg belangrijk zijn. Niet dat ik deze les nog nooit had geleerd, maar opfrissing van deze inzichten deed wel goed!”

Wat was het hoogtepunt van de opleiding? Wat is jouw het meeste bijgebleven?
“Goh, zoals ik zei, heb ik fijne herinneringen aan het postgraduaat. Enerzijds de herinnering aan de lessen op zich, zoveel boeiende lezingen waarbij de profs en collega's het beste van zichzelf gaven. Anderzijds was ook het executive weekend een groot succes omwille van de sterke inhoud, focus, het samen leren en het gezellig samenzijn na de voordrachten. Dit alles creëerde een scherpe verbondenheid, een gezamenlijk doel. Een mens krijgt energie van die zaken.

Zou je het postgraduaat Patient Safety aanraden aan collega kwaliteitsmedewerkers?
“Absoluut! Het grondig bestuderen van de patient safety problematiek is echt nodig. Het zou een basisopleiding moeten zijn voor iedereen die hieraan werkt. Vanuit de dagelijkse werkcontext is het niet makkelijk om al die kennis op een grondige manier te vergaren. Spijtig genoeg is het dagelijks leven zeer hectisch, hollen we van hier naar daar. Dus ‘stilstaan en tijd nemen’ voor zo’n belangrijk onderwerp is echt deugddoend. Ik ben dan ook heel blij dat ik 'de tijd heb genomen voor deze studie'… een aanrader voor iedereen. Daarnaast geeft de ondersteuning door de professoren en organisatoren een boost: ik voelde me erg gedragen tijdens de opleiding, zowel in mijn persoonlijk groei- & kennistraject als in de toepassing hiervan in het ziekenhuis. In deze opleiding ben je als student geen nummer. Integendeel, het is een uiterst fijn persoonlijk leerproces en tegelijk kan je vanuit de integratieproef onmiddellijk een meerwaarde aanreiken aan je organisatie. Wat mij betreft: geen moment twijfelen dus!”

 

 

Meer info