Logo UHasselt

menu

45 jaar UHasselt


Danielle Grouwels, student nummer 001

Logo UHasselt Universiteit Hasselt - Knowledge in action

DANIELLE GROUWELS, STUDENT NUMMER 001

Ze heeft de studentenkaart nog om het te bewijzen: Danielle Grouwels was de alleréérste die zich in 1973 inschreef aan de UHasselt. Hoe blikt zij terug op die prille jaren in Diepenbeek?

Is het toeval dat uitgerekend jij de allereerste bent die zich inschreef?
Eigenlijk niet. Mijn vader was destijds eerste schepen van Diepenbeek en provincieraadslid, ook mijn moeder was politiek actief op lokaal en provinciaal niveau. Zij hadden hard gestreden voor een universiteit voor Limburg en maakten er een erezaak van dat ík de eerste zou zijn. (Lacht) Mijn moeder is de dag van de inschrijvingen ‘s morgens vroeg al naar de universiteit gereden.

Veel inspraak in die keuze heb jij met andere woorden niet gehad…
Ik wou zelf óók heel graag naar het LUC. Dat vernieuwende onderwijsconcept sprak tot de verbeelding. Lessen in kleine groepen, interactief leren, proffen die heel bewust voor die nieuwe universiteit kozen én het trimestersysteem… Dat was allemaal bijzonder vooruitstrevend.

CADEAUTJES

Danielles studiegenoot, dr. Herman Kuppers, schuift mee aan tafel aan. “Veel studenten waren de eerste van hun familie die de kans kregen om naar de universiteit te gaan. De druk op hun schouders was groot, maar hun motivatie was ongezien”, zegt hij. Ook hij is een ‘product’ van die democratisering. “Ik was 25, werkte al als verpleger, maar had er altijd van gedroomd om dokter te worden. Toen het LUC er kwam, lag die droom plots binnen handbereik. Anders was mij dat nooit gelukt.”

Dat kan niet zo evident geweest zijn…
Herman Kuppers: Dat wás het ook niet. Ik was op dat moment al vader. Mijn tweede zoon werd in het midden van de examenperiode geboren. De dag vóór zijn geboorte legde ik het examen psychologie af, ´s anderendaags anatomie. Pittig, maar het lukte. Van examens uitstellen, was destijds geen sprake. Maar na de geboorte kreeg ik van enkele proffen wel cadeautjes.

Met hoeveel studenten zijn jullie gestart?
Danielle Grouwels: In totaal waren er nog geen 400 studenten voor zes opleidingen: geneeskunde, tandheelkunde, fysica, chemie, wiskunde en biologie. Met 120 geneeskundestudenten waren we in de meerderheid.

Herman Kuppers: Al halveerde die groep in het tweede jaar. En in het derde nog eens. We studeerden met een 30-tal af. De lat lag hoog.

Danielle Grouwels: Een jaar later kwamen de studenten van de Economische Hogeschool er al bij. Dat vond ik wel fijn, want dat zorgde toch voor een andere dynamiek.

ONGEWOON

Beschrijf die beginjaren eens…
Danielle Grouwels: Pionieren. Niet alleen onder de professoren, ook onder de studenten. Hoewel er veel mensen uit eigen streek naar Diepenbeek kwamen, waren er dat eerste jaar ook studenten uit Brussel en Antwerpen. Ook zij kozen  bewust voor dat nieuwe onderwijsconcept. Mensen waren extreem gemotiveerd. En alles was goed georganiseerd – de lessen, uurroosters, rapporten... Op sommige cursussen moest je misschien al eens wachten, maar in het algemeen verliep alles vlekkeloos.

Herman Kuppers: De proffen waren vastbesloten om ons zo goed mogelijk voor te bereiden op die loopbaan in de geneeskunde. Proffen als dokter Beuls, Verwilghen, Sporken, Gelan, Van Poucke… Aan hun lessen denk ik met plezier terug.

Danielle Grouwels: Ook de kleine klasgroepen droegen bij aan die fijne sfeer en de praktijkgerichtheid. In vakken als anatomie konden wij oefenen met gewrichten. En bij het vak microscopie had élke student zijn eigen microscoop.

Herman Kuppers: Later, in Leuven, waren dat 120 microscopen voor 300 studenten. (Lacht) En er werkten er maar 60.

Hoe diep drong ‘vernieuwing’ ook binnen in het curriculum?
Herman Kuppers: Wij kregen een vak als Medische Ethiek. Dat was uniek. We discussieerden over topics als abortus en euthanasie. En na de les nodigde professor Sporken ons thuis uit om verder te discussiëren.

Danielle Grouwels: Ook de verpleegstage was uniek. Geen enkele andere universiteit bracht haar studenten zó vroeg in de opleiding al in contact met patiënten en zorgverleners.

Herman Kuppers: Uit de hele opleiding sprak aandacht voor de mens achter de patiënt. Dat was in die tijd ongewoon en vooruitstrevend. Maar wel érg belangrijk als arts. Want hoe kan je mensen verzorgen als je niet weet hoe die mens zich voelt?

BLIJVEN PLAKKEN

Op de campus met zo’n klein aantal studenten… Was dat soms niet wat saai?

Danielle Grouwels: Een studentenleven zoals in Leuven was hier natuurlijk onbestaande, maar overal hing een gezellige sfeer. Na de les haastte niemand zich naar huis. Iedereen bleef nog plakken op de campus. Studenten zagen elkaar ook in het centrum van Diepenbeek. Klasgenoten zaten op kot bij families die een paar kamers verhuurden. En ´s avonds schoven die gewoon bij die familie mee aan tafel aan. Heel huiselijk.

Herman Kuppers: Ook de Villicus was er al vanaf het prille begin. Daar gingen niet alleen fuiven door. Je kon er ´s middags ook lekkere spaghetti eten. Je zag Diepenbeek ook veranderen. Varkensstallen werden omgebouwd tot studentenkamers. Cafés schoten als paddenstoelen uit de grond. Mensen kookten ‘s middags soep voor studenten. De lokale horeca zag zijn omzet stijgen.

En de studentenverenigingen?
Danielle Grouwels: In dat eerste jaar was er een mannenclub: De Bovis Luci – de runderen van het LUC.

Herman Kuppers: Ik was een van de oudste studenten, kom uit de linkse beweging en tóch vroegen vrienden me om lid te worden. (Lacht) Eigenlijk wou ik van die club iets politieks maken, maar dat is niet gelukt. Toch deden we meer dan alleen maar pintjes drinken. We organiseerden een voetbaltoernooi, een Sinterklaasfeest…

Danielle Grouwels: Herman was ook de allereerste voorzitter van StudentenCoördinatieComité. Dat werd ook meteen dat eerste jaar opgericht.

Blij dat jullie erbij waren, die eerste jaren?
Herman Kuppers: Ik bewaar daar vooral mooie herinneringen aan. Ik heb er kansen gekregen waarvan ik voordien niet durfde dromen, heb er de basisimpulsen gekregen om dokter te worden én heb er vrienden ontmoet zoals Danielle.

Danielle Grouwels: Het was fantástisch dat we erbij mochten zijn.

______________

Danielle Grouwels is de allereerste studente die zich in 1973 inschreef aan het Limburgs Universitair Centrum. Na haar studies geneeskunde ging ze als huisarts aan de slag. Vandaag focust ze in haar praktijk op stress- en burn-outbegeleiding.

Herman Kuppers is gepensioneerd huisarts en UHasselt-docent in de opleiding revalidatiewetenschappen en kinesitherapie. Hij is nog als dokter actief in het Bodhi-Project in India.