Logo UHasselt

menu

SeniorenUniversiteit


Programma

SeniorenUniversiteit

Logo UHasselt Universiteit Hasselt - Knowledge in action

EÉNDAAGSE UITSTAP 2020 NAAR VERVIERS.

Verviers, la ville lainière et capitale de l’eau.


Op verschillende plaatsen worden in deze streek overblijfselen van het paleolithisch en neolithisch tijdperk gevonden. De Neanderthalers bewoonden reeds 100.000 jaar geleden de streek rond de Vesder. Veel later (4 eeuwen
v. Chr.) kwamen de Kelten, Germanen en Galliërs en vermengden zich met de aanwezige bevolking. Voor de Romeinse tijd was de streek een deel van het territorium der Eburonen tussen de Rijn en de Dijle. Over de naam Verviers, die de Romeinse aanwezigheid verraadt, bestaan verschillende theorieën. De Germaanse plunderaars verdreven vanaf de 5e eeuw de Romeinse troepen en vestigden zich in het gebied. Op het einde van de 7e eeuw stichten de monniken van de Abdij van Stavelot er de Sint-Remaclusparochie. Het kleine houten oratorium werd in de 11e of 12e eeuw vervangen door een stenen kapel. Tot in het midden van de 15e eeuw was Verviers een klein landelijk gehuchtje.

Het kalkarme water van de Vesder was echter zeer geschikt voor het wassen van wol, waardoor de lakenindustrie zich snel ontwikkelde naast metaalbewerking. De stad werd ommuurd omstreeks 1652.

De lakenfabrikant Iwan Simonis nodigde rond 1797 Cockerill uit machines voor hem te bouwen voor de bewerking van de wol (bv. kaarden). In 1807 begon hij, samen met Hodson in Luik een fabriek voor textielmachines aangedreven door stoom. Dit was het begin van de industriële revolutie op het Europese continent. De textielindustrie, vooral in Verviers gevestigd, was in 1787 goed voor meer dan 72% van de totale export van het Prinsbisdom Luik. Halfweg de 19e eeuw was Verviers het zwaartepunt van de Belgische textielindustrie. In die periode ontstonden meerdere bouwwerken die de grootsheid van de stad tot uiting moesten brengen, zoals het stadhuis met ertegenover een fontein. Op het einde van de 19e eeuw vond er een crisis plaats door de overproductie en de veroudering van de textielfabrieken. Uiteindelijk zijn er in de 21e eeuw nog slechts 2 bedrijven actief in de wolindustrie.

De stad herbergt meerdere musea, waaronder vooral het Wolmuseum, het museum voor Archeologie en Folklore en het Maison de l’Eau.
Bekende culinaire producten zijn de rijsttaart, de peperkoek en het gebak van Verviers.

De stad is bekend als la Ville lainière en Capitale de l’eau. Dit laatste uit zich vooral in de talrijke fonteinen in de stad.

Verviers, samen met de deelgemeentes van na de fusie van 1977, telt meer dan 55.000 inwoners.