Project R-17040

Interface-engineering met vacuüm-gedeponeerde moleculaire tussenlagen voor schaalbare en stabiele perovskiet-fotovoltaïsche technologie (Onderzoek)

Metaalhalide-perovskiet zonnecellen hebben recordrendementen bereikt, maar grootschalige reproduceerbaarheid en operationele stabiliteit blijven belangrijke barrières voor industriële toepassing. Een belangrijke oorzaak van prestatieverlies en degradatie ligt in defecte en energetisch slecht afgestemde interfaces tussen de perovskietabsorber en de ladings-transportlagen, die niet-radiatieve recombinatie, ionmigratie en thermische instabiliteit bevorderen. Dit project ontwikkelt en onderzoekt vacuüm-afgezette moleculaire interfaciale passivatielagen als schaalbare, oplosmiddelvrije strategie voor interface-engineering in perovskiet zonnecellen. Via thermische opdamping worden ultradunne zelf-assemblerende monolagen en dipolaire tussenlagen met sub-nanometer diktecontrole afgezet om zowel de onderste (gaten transport laag/perovskiet) als de bovenste (perovskiet/elektronen transport laag) interfaces te passiveren. Interface-gevoelige spectroscopie en elektrische metingen tonen hoe deze lagen de energetica aanpassen, recombinatie onderdrukken en spanningsverliezen verminderen. De strategieën worden opgeschaald van kleine naar grote cellen (tot 100 cm2) en gevalideerd in perovskiet/silicium-tandems. Versnelde veroudering identificeert stabiliteitsbeperkende mechanismen en de rol van interfaciale passivatie. Het project levert schaalbare, productie-relevante passivatieconcepten voor efficiënte en stabiele perovskiet zonneceltechnologieën.

01 november 2026 - 31 oktober 2030