Expo: Workface Details

Als we in een voltooid gebouw door het pleisterwerk prikken of onze vinger in de spouw steken, zouden we een oppervlak aantreffen dat dateert uit een periode waarin dit gebouw nog een werf was. Gedurende een relatief korte periode, voordat de definitieve afwerking wordt aangebracht, heeft de werf een eigen vlies. Het leidingwerk is nog zichtbaar; buizen lopen over muren, vloeren en plafonds. Kabels, opzettelijk te lang gelaten, bungelen uit hun sleuven. De muren zijn ruw en bespat met mortel en lijm. Overal zijn schetsen te zien. Een vlies vol informatie dat altijd al bedoeld was om verborgen te blijven, vol met vormen van communicatie die alleen betekenis hebben op een werf, tijdens de werf. Deze laag blijft aanwezig, materieel, maar onzichtbaar.

Workface Details zijn informele en snelle communicatiemiddelen tussen partijen op de werf: tussen een architect en een aannemer, tussen twee arbeiders, tussen een ingenieur en een bouwvakker. Ze bevinden zich op borsthoogte, vlak bij wat wordt besproken. Vaak zijn er twee verschillende lijndiktes of twee grijstinten in de tekening te onderscheiden. Naast de getekende lijnen die balken, bakstenen en bouten voorstellen, nemen ook andere elementen het blad in: elektrische bedrading, voegen tussen bakstenen, sleuven en leidingen. Het is een kluwen van lijnen. Door hun functionele en communicatieve tijdelijkheid is de betekenis van dergelijke tekeningen van korte duur; wat overblijft is een verzameling lijnen, op het punt te verdwijnen onder lagen pleister, baksteen en tegels.

Workface Details maakt deel uit van het doctortaatsproject Building Documents van Michiel De Cleene.