Digitale output

Dit is het moment waarop je leert hoe je de Arduino écht iets laat doen in de fysieke wereld. Of je nu een LED laat branden, een zoemer activeert, een relais aanstuurt of een motor start – digitale output vormt de basis van elk interactief project.

In de eerste les hebben we al kort kennisgemaakt met digitale output, maar nu gaan we een stap verder: we breken uit het bordje. Dat betekent dat we gaan werken met fysieke componenten, en daarbij kunnen we niet om een beetje elektriciteit en elektronica heen. Geen zorgen – we houden het zo eenvoudig mogelijk en beperken de theorie tot het minimum.

Af en toe maken we een berekening, maar deze zijn niet essentieel om de projecten uit te voeren. Toch is het handig om te begrijpen wat er gebeurt, vooral als je later complexere schakelingen bouwt. 

Om deze reden zijn er uitbreidingen voorzien. Deze worden aangegeven met dit icoontje (hoofd met brein).
Klik je op het icoontje, dan kom je in een verdiepingspagina met meer uitleg.

Waarom werken met een simulatieomgeving?

Projecten en programmeren met een Arduino wordt omschreven als physical computing. Problemen bij deze projecten kunnen gesitueerd zijn bij het idee van de oplossing, bij de sketch die geschreven is, of in het fysiek circuit.

• Probleem bij het idee van het project:
  Vanuit het centrale probleem ga je op zoek naar een oplossing. Je gaat op zoek naar sensoren, hoe je de sensoren gaat moeten aansluiten, het algoritme achter de sketch.... Dit is de eerste stap die je gaat moeten volbrengen voordat je fysiek overgaat naar een prototype.
  In deze uitwerking kan natuurlijk ergens een denkfout liggen, en dan ga je misschien fundamentele aanpassingen aan het project moeten aanbrengen.
  
  
• Probleem bij de sketch:
  Bij de vertaling van je algoritme naar de sketch kan je ook een fout maken. Waardoor je bij een bepaalde conditie toch niet in een blok met code belandt zoals je verwacht.
  
  
• Probleem bij het fysiek circuit:
  Klopt je idee en uitwerking, werkt je sketch correct, dan kan er uiteindelijk nog een fout liggen in de fysieke schakeling. Een slecht contact, een draadbreuk, een component dat stuk is.

Mocht je onmiddellijk beginnen bij het bouwen van je fysieke project, je prototype, en loop je dan tegen problemen aan... dan is het moeilijk om te achterhalen op welk van deze 3 niveau's de fout ligt. Door een scheiding te maken tussen het fysiek circuit, het prototype en de uitwerking van het idee en het schrijven van de sketch, wordt dit iets eenvoudiger. We kunnen dit verwezelijken door gebruik te maken van een simulatieomgeving. Door gebruik te maken van simulatiesoftware wordt de ontwikkelingscyclus ook nog eens versneld waardoor je sneller tot een resultaat komt.

In deze cursus gaan we gebruik maken van Tinkercad van Autodesk.

Het Tinkercad-logo toont aan dat er een oefening klaar staat in de Tinkercad omgeving.
Door op het logo te klikken, log je in met de juiste klas.
Hoe je kan inloggen met de juiste klas, of hoe je een Tinkercad account kunt aanmaken lees je hieronder.

Inloggen op Tinkercad

Op  Tinkercad is een omgeving aangemaakt met alle simulatieoefeningen. Je kan deze omgeving  bereiken met onderstaande link:

https://www.tinkercad.com/joinclass/VCWK7WCEW 

Je hebt hiervoor wel een login nodig. Werkt je leerkracht reeds met Tinkercad, dan kan je dezelfde login gebruiken. In het andere geval ga je eerst een login moeten aanmaken. De werkwijze voor beide gevallen wordt hieronder getoond.