Wat als het imago van een stad niet werd opgebouwd door slogans, maar door veiligere straten en betere dagelijkse wandelervaringen voor kinderen? Deze doctoraatsthesis onderzoekt die vraag in Ho Chi Minhstad.

Kindvriendelijke voetgangersvoorzieningen en verkeersveiligheid blijven cruciale uitdagingen in snelgroeiende steden die afhankelijk zijn van motorfietsen. In Ho Chi Minhstad (HCMC) worden kinderen vaak blootgesteld aan hoge verkeersrisico's, gefragmenteerde voetgangersinfrastructuur en straatomgevingen die zelfstandige verplaatsingen ontmoedigen. Deze uitdagingen zijn niet alleen mobiliteitsgerelateerde kwesties, maar dragen ook in belangrijke mate bij aan een slechte dagelijkse merkbeleving van de stad, zoals blijkt uit eerdere studies naar de merkbeleving van HCMC. Dagelijkse confrontaties met onveilige oversteekplaatsen, oncomfortabele trottoirs en verkeersconflicten zijn van directe invloed op hoe inwoners, met name gezinnen met kinderen, de stad ervaren en beleven.

Tegelijkertijd zijn de city branding-praktijken in Ho Chi Minhstad grotendeels gericht op kortetermijn promotieactiviteiten voor toerisme en buitenlandse investeringen, waarbij vaak een samenhangende langetermijn strategie of een sterke identiteit die geworteld is in het dagelijkse stadsleven ontbreekt. Dit contrast roept een cruciale vraag op: kan city branding worden gebruikt als een instrument om dringende stedelijke uitdagingen aan te pakken en zo een geloofwaardigere en inclusievere city branding-ervaring creëren, in plaats van een symbolisch of imago-gedreven stadsmerk op te bouwen dat het risico loopt los te staan van de geleefde realiteit?

Dit doctoraatsonderzoek herconceptualiseert city branding als een implementatiegericht bestuursmechanisme in plaats van een communicatie- of marketingoefening. Het ontwikkelt en past een geïntegreerd implementatiegericht city branding-kader (IICBF) toe dat de stedelijke context en uitdagingen koppelt aan de identiteit van de stad, gecoördineerde implementatie, de geleefde stedelijke ervaring en voortdurende evaluatie.

Aan de hand van een casestudy over kindvriendelijke wandelervaringen en verkeersveiligheid in het centrum van Ho Chi Minhstad hanteert het onderzoek een gemengde methode in vier fasen. Het combineert grootschalige enquêtes onder kinderen en ouders, objectieve straataudits, ruimtelijke analyse, kwalitatieve interviews en participatieve evaluatie, ondersteund door een web-gebaseerd 3D-simulatieplatform. Uit de bevindingen blijkt dat de loopintenties van kinderen sterk worden beïnvloed door het gedrag van de ouders en hun subjectieve perceptie van de beloopbaarheid en verkeersveiligheid, met name onveilige oversteekplaatsen, gemak en gezelligheid.

De studie ontwikkelt en evalueert drie interventiescenario's die verschillende planningslogica's en implementatiehorizons weerspiegelen.

• Scenario 1 richt zich op veiligheid bij het oversteken door middel van tactische ruimtelijke interventies.
• Scenario 2 geeft prioriteit aan beloopbaarheid door het gemak en de gezelligheid te verbeteren, waaronder de continuïteit van trottoirs, schaduw, zitplaatsen en dagelijks comfort.
• Scenario 3 integreert veiligheid en beloopbaarheid binnen het IICBF en kadert het gebied als een kindvriendelijke, veilige wandelzone door middel van gecoördineerde ruimtelijke, sociale, economische, communicatieve en bestuurlijke maatregelen.

Participatieve evaluatie laat duidelijke verschillen tussen de scenario's zien: scenario 1 levert snelle veiligheidswinst op, maar heeft een beperkte impact op de lange termijn; scenario 2 verbetert de dagelijkse wandelkwaliteit, maar kampt met operationele beperkingen; en scenario 3 krijgt de sterkste algemene steun door veiligheid, leefervaring en plaatsidentiteit op elkaar af te stemmen, maar vereist meer institutionele coördinatie.

Het onderzoek laat zien hoe city branding kan leiden tot geïntegreerde, multidimensionale interventies op het gebied van ruimtelijke ordening, sociale aspecten, economie, communicatie en bestuur. Het doet een voorstel in de vorm van een gefaseerd en uitvoerbaar traject voor de ontwikkeling van kindvriendelijke veilige wandelzones en valideert het IICBF als een adaptief kader voor het afstemmen van stedelijke probleemoplossing op geloofwaardige, op ervaring gebaseerde identiteitsvorming in dichtbevolkte, snelgroeiende steden.