Na beroerte publiceert UHasselt-prof Revalidatiewetenschappen over eigen hersteltraject: “beweging is essentieel”

Op 16 oktober 2022 is UHasselt-onderzoeker prof. dr. Dominique Hansen op de parking van een supermarkt net ingestapt in zijn wagen, wanneer hij een beroerte krijgt. Alle gevoel in de linkerkant van zijn lichaam valt meteen weg. Als expert in revalidatie en kinesitherapie beseft hij onmiddellijk wat er aan de hand is. “Slechts één gedachte ging meteen door mijn hoofd: ik heb snel hulp nodig. Mijn gsm lag wel voor mij, maar ik wist niet meer hoe die werkte. Bellen lukte me gewoon niet meer”, vertelt Dominique. “Ik kon nog net het portier van mijn wagen openen en me op de grond laten vallen. Gelukkig zagen omstaanders het gebeuren en verwittigden zij de hulpdiensten.” 

Eerst een teen, dan een voet

Na het ontwaken op intensieve zorgen, volgen nog zo’n drie weken in het ziekenhuis. Het begin van een zwaar hersteltraject voor Dominique. “Ik handelde op dat moment zowel vanuit mijn wetenschappelijke kennis, als vanuit puur instinct. Van zodra het kon, wou ik gewoon bewegen. Eerst een vinger, een teen, daarna een hand, een voet. Mijn doel was om zo snel mogelijk weer op mijn benen te kunnen staan.”

Bewegen zorgt voor herstel

“Stilzitten ontneemt herstelkansen”, stelt de onderzoeker. “Wanneer je spieren samentrekken, sturen ze stoffen zoals BDNF, lactaat en cathepsine-B via de bloedbaan door het lichaam, ook naar de hersenen. Zo ondersteunen ze herstelprocessen en verbeteren ze de doorbloeding. Plots werden deze wetenschappelijke inzichten voor mij geen theorie meer, maar de praktijk.”

Zijn eigen hersteltraject en bevindingen over het belang van beweging heeft Dominique Hansen nu gegoten in een wetenschappelijke publicatie dat geaccepteerd werd door het hoogaangeschreven British Journal of Sports Medicine (impactfactor 16.3). “Na een beroerte krijg je vaak de goedbedoelde raad: doe het rustig aan, je lichaam moet herstellen. Terwijl beweging net ontzettend belangrijk is. Dat verhaal wil ik tonen met deze publicatie. En verder onderzoek is hierbij ook zeker nodig, want helaas weten we vandaag nog te weinig over wat precies werkt. Welk type training werkt, in welke intensiteit, en op welk moment, is nog niet duidelijk. Maar het staat wel vast dat fysieke activiteit je herstelkansen verhoogt. Stilzitten is niet het antwoord.”

Wees mild

Vandaag werkt Dominique opnieuw halftijds aan UHasselt, waar hij terug lesgeeft, onderzoek uitvoert en publiceert. “Loopsessies tijdens het werk houden mij overeind. Op mentaal zware dagen loop ik meer dan vijftien kilometer, op les- en vergaderdagen ga ik voor kortere hoogintensieve trainingen. Nadien voel ik me steevast helderder.” 

Al is er natuurlijk wel een limiet. “Niet alles komt terug, helaas. Mijn kortetermijngeheugen blijft kwetsbaar. Alles kost me energie, vooral multitasking zoals autorijden, boodschappen doen of praten met mensen. Beweging bracht me dus ver in mijn herstel, maar er is zeker een plafond. Harder of langer trainen helpt niet meer. Mijn boodschap aan patiënten na een beroerte is dan ook: beweeg! Maar wees ook mild voor jezelf. De persoon die je was voor je beroerte ga je moeten loslaten. Een rouwproces, misschien nog lastiger dan het fysiek herstel, waar ik het zelf ook nog steeds erg moeilijk mee heb.”