Van de collectie van Zuidpoolonderzoeker Tony Van Autenboer tot de honderden maquettes, oude wetenschappelijke instrumenten en dierencollecties in de vele archiefkasten. Achter ontelbaar veel voorwerpen aan UHasselt schuilt een straf verhaal.
|
Als instelling met amper vijftig jaar geschiedenis behoort Universiteit Hasselt tot de jonge universiteiten. Ondanks onze jeugd is er een rijk en veelzijdig patrimonium aanwezig – verspreid over depots, burelen, labo’s en archieven. Dit portaal is een uitnodiging om dat verborgen verleden te ontdekken en tegelijk een kans om een breder publiek kennis te laten maken met de rijkdom van ons universitair erfgoed. |
|---|
«We willen niet alleen tonen wat er is, maar collega’s ook sensibiliseren om erfgoed te herkennen, te waarderen en mee te helpen inventariseren en ontsluiten. Door collecties te registreren en digitaal toegankelijk te maken, bouwen we aan een gedeelde kennisbank die onderzoekers, studenten en externe partners nieuwe perspectieven biedt. »
Wie aan academisch erfgoed denkt, ziet vaak eerst microscopen, meettoestellen of laboratoriummateriaal voor zich. Logisch, want dit zijn de instrumenten waarmee wetenschap tastbaar wordt. Maar het begrip reikt verder. Het omvat alle objecten die verbonden zijn met onderwijs, onderzoek en het dagelijkse leven aan een universiteit.
Denk aan gesteenten en mineralen, preparaten en skeletten, wandplaten en diareeksen, computers en projectoren, toga’s en eredoctorlinten, bewegwijzering, meubilair, merchandise of archiefstukken van verenigingen. Samen vormen ze een materieel geheugen dat toont hoe een academische gemeenschap leert, experimenteert en evolueert.
Daarnaast is er ook immaterieel academisch erfgoed. Daarmee bedoelen we alle gebruiken, rituelen en tradities die doorgegeven worden en verbondenheid creëren: van democratielezingen en studentenverkiezingen tot jaarlijkse academische plechtigheden, clubcultuur, prijsuitreikingen en terugkerende activiteiten die het campusleven vorm geven. Ook dat levende erfgoed vertelt hoe een universiteit zichzelf organiseert, haar waarden uitdraagt en gemeenschap maakt.
Tijdens onze zoektocht hebben we vastgesteld hoe kwetsbaar dat materiële geheugen is. Objecten verliezen hun praktische functie zodra technologie of onderzoeksmethoden veranderen. Zonder aandacht verdwijnen ze geruisloos, nog vóór hun historische waarde wordt herkend. Wat vandaag bewaard bleef, is vaak te danken aan individuele medewerkers die het belang ervan inzagen. Maar duurzame zorg vraagt meer dan toeval of goodwill. Ze vraagt visie, structuur en samenwerking.
Daarom willen we academisch erfgoed een blijvende, zichtbare plaats geven binnen onderzoek, onderwijs en dienstverlening. Dat is geen vanzelfsprekendheid in een jonge universiteit die vooral vooruitkijkt. Net daarom is het essentieel om ook achterom te kijken: inzicht in onze oorsprong scherpt onze blik op de toekomst. Erfgoed kan dienen als studiemateriaal, inspiratiebron en onderzoeksobject, maar ook als hefboom voor publiekswerking en maatschappelijke dialoog.
We willen niet alleen tonen wat er is, maar collega’s ook sensibiliseren om erfgoed te herkennen, te waarderen en mee te helpen inventariseren en ontsluiten. Door collecties te registreren en digitaal toegankelijk te maken, bouwen we aan een gedeelde kennisbank die onderzoekers, studenten en externe partners nieuwe perspectieven biedt. Wat vandaag zorgvuldig wordt beschreven en bewaard, kan morgen onverwachte inzichten opleveren.
Academisch erfgoed bewaren betekent dus niet vasthouden aan het verleden, maar investeren in continuïteit. Het is een manier om te tonen hoe ideeën ontstaan, groeien en worden doorgegeven, maar ook hoe een universiteit verbondenheid creëert op haar campussen en ver daarbuiten. Wie die lijn begrijpt, ziet wetenschappelijk onderzoek en onderwijs niet als een opeenstapeling van losse ontdekkingen vanuit een ivoren toren, maar als een levend verhaal dat diep verankerd is in de maatschappij. En precies dat verhaal willen we veiligstellen – helder, toegankelijk en klaar om verder geschreven te worden.
Dat kan op kantoor zijn, in een labo, atelier of voorraadkast of gewoon bij je thuis. We zoeken breed: meetinstrumenten en apparatuur, maar ook merch en promomateriaal.
Soms gaat het om interessante voorwerpen, die ‘toch weg mogen’ bij een opruiming: net die willen we graag tijdig van een tweede leven geven.
Zie je iets dat:
Laat het ons weten.
Zo houden we samen de UHasselt-herinneringen levend.
Melden kan via mail:
dirk.schoenaers@uhasselt.be